تفسیر سوء تفاهم رایج مواد فیبر کربن

رابطه بین فیبر کربن و کامپوزیت های تقویت شده با فیبر کربن را می توان به سادگی به عنوان "آرد و غذای خشک" درک کرد، فیبر کربن ماده خام است، کامپوزیت های تقویت شده با فیبر کربن بر اساس مواد خام پردازش می شوند.

از ترکیب فیزیکی: فیبر کربن از 95٪ کربن تشکیل شده است، نوعی ماده کربن فیبری است.

کامپوزیت های تقویت شده با فیبر کربن نیاز به افزودن عناصر زیادی دارند که معمولاً با رزین ها ترکیب می شوند تا نیازهای استفاده بالاتر را برآورده کنند.

رایج ترین آنها الیاف پلی اکریلونیتریل، رشته های ویسکوز و الیاف پایه آسفالت با خواص و درجه های مختلف است.

وقتی صحبت از مواد فیبر کربنی به میان می‌آید، اولین چیزی که به ذهن می‌رسد، استحکام بالا، وزن سبک و گران است که البته چیز بدی نیست، زیرا مواد فیبر کربنی که می‌توان در خودروهای مسابقه‌ای هوافضا و F1 استفاده کرد، واقعاً بالا هستند. - محصولات نهایی

اما این ایده هنوز نسبتاً یک طرفه است، کیفیت فرآیند تولید و ساخت، کلید تمایز بین محصولات با کیفیت بالا و پایین است.

فیبر کربن تنها یک تعریف مواد گسترده است، با توجه به الزامات کاربردی مشتق شده از مواد کلاس کامپوزیت در واقع فوق العاده است، طبقه بندی ابعاد نیز بسیار است، به عنوان مثال، با توجه به نقاط نوع رشته اصلی، نقاط خواص فیزیکی، نقاط تابع نرم افزار، نقاط روش های ساخت. امتیاز درجه بالا و پایین وجود دارد.

فیبر کربن یک ماده کربنی فیبری است. نام شیمیایی مواد فیبر کولار این است: p-benzoyl-p-phenylenediamine، هر دو متعلق به مواد الیاف مصنوعی هستند و فرآیند مشابهی دارند، بنابراین در احساس بصری واقعاً شباهت هایی وجود دارد.
از نظر کاربرد، مواد کولار در زره های ضد گلوله معمولی و حتی تانک های روی زره ​​ضد گلوله استفاده خواهد شد و مواد فیبر کربن جایگزین آنها نخواهد شد.

دلیل مهم این است که کولار چقرمگی بهتر و انعطاف پذیری بهتری دارد که می توان از آن برای جذب انرژی ضربه خارجی استفاده کرد.

فیبر کربن شکننده تر است، هنگامی که انرژی خارجی از مقدار مجاز فراتر رود، شکی نیست که مدول کولار از مواد فیبر کربنی بالاتر است. هر دو الیاف با استحکام بالا ساخته دست بشر هستند، اما معادل نیستند.